Bu zat, haseb ve neseb yönünden tanınmış bir anadan doğma, Şeyh Bahaeddin'in oğludur. Zikir, fikir, irşad, tezkiye ve taharet evinden yetişen ulu bir zattır. Üstün çalışkanlığı ile ilim sahibi olmuş ve hakkı olan irşad seccadesine oturmuştur. Şöhreti çevreye yayıldığından, taât ve ibadetle uğraşan birçok kişiler etrafına toplanmıştı. Kendisi, yaradılış itibariyle gösterişli, güzel yüzlü, yüksek ahlâk ve vekar sahibi, heybetli, konuşmada belagat sahibi, hatip, Türkçe, Arapça, Farsça ve kürtçe dillerine vâkıf olan ve bu dillerde yazan bir kimse olup birçok eserleri vardı. Allah (CC)'ın rahmeti üzerine olsun, arazinin ıslâhı ile ağaç ve bahçelere büyük sevgi ve merakı olduğundan, verimsiz yerleri ekip elverişli bir hale getirmeyi, su kanalları ve yolları açmayı sever, çalışmaları sonucu elde ettiklerini cömertçe yolculara, ziyaretçilere harcardı.

Bu zat, dağlık bir kesimde bulunan Bahagun köyünde müridleri için bir hanegâh inşa ederek orada yerleşmişti. Bazı vakitler, dedesi Osman Siraceddin (KS)'in Taviyla'daki makamında ve Hanenevti'de otururdu. Bu zat, orada da bir medrese ve hanegâh, ayrıca ikamet için güzel bir ev bina ettirmişti. Akrabalık, kardeşlik, yakınlık sevgisine önem veren ve bu yönde örnek gösterilen bir şahsiyetti. Bu zat, özellikle bize büyük sevgi ve saygı duyardı, bu yönü, bize yazmış olduğu mektuplardan anlaşılmaktadır.

Nihayet ömrü vefa etmeyerek 1358 yılında vefat etmiştir. Bu zatın müridlerinden bir zat, Sırac-üt Tâlibin adlı bir kitap telif etmişti. Çocuklarının en tanınmışları Şeyh Muhammed (KS) ile Şeyh Mutasım (KS)'dır.