Untitled Document
 MÜMİNLERİN BİLGİSİNE 
 GÜNÜN AYET-İ KERİME'Sİ:
İnkar edenler için çetin bir azap vardır. İman edip salih ameller işleyenler için ise bir bağışlanma ve büyük bir mükafat vardır. Kötü ameli kendisine süslü gösterilip de onu güzel gören kimse, ameli iyi olan kimse gibi mi olacaktır? Şüphesiz Allah dilediğini saptırır, dilediğini hidayete erdirir. (Ey Muhammed!) Onlar için duyduğun üzüntüler yüzünden kendini helak etme! Şüphesiz ki Allah onların yaptıklarını hakkıyla bilendir. (Fâtır-7-8)

 GÜNÜN HADİS-İ ŞERİF'İ:
Ey insanlar Allah'a karşı muttakî (takva üzere yaşayan mü'min) olun ve (dünyevî) talepte mutedil olun. Zira, hiçbir kimse yoktur ki, (Allah'ın kendisine taktir ettiği) rızkını eksiksiz elde etmeden ölmüş olsun: Rızkı gecikse bile ona mutlaka kavuşacaktır. Öyleyse Allah'tan korkun ve talepte mutedil olun (gayr-ı meşru yollara sapmayın), helâl olanı alın, haram olanı terkedin.

 GÜNÜN SÖZÜ:
Akıllı insan, başkalarının hatalarından ders çıkarır; daha akıllı insan ise kendi hatalarını görür.
 
 FAYDALI SİTELER 
 
 SİTEDEKİ ZİYARETÇİLER 
Şu an sitede, 6 ziyaretçi ve 0 üye bulunuyor.

 
 ZİYARETÇİ SAYACI 
Pazartesi70
Salı49
Çarşamba49
Perşembe76
Cuma57
Cumartesi55
Pazar44
Toplam:292253
En Çok:581
 
http://www.siraceddin.com - silsile - Şeyh Abdurrahman Ebul Vefa (K.S.)

    

ŞEYH ABDURRAHMAN EBUL VEFA (K.S.)
(1253-1285 Hicrî) (1837-1868 Miladî)

Bu ulu zat, Şeyh Siraceddin (KS)'in ikinci oğludur. Babası tarafından yetiştirilmiş, böylece irşad ve velayet makamı sahibi olmuştur. Her yönden bilgili, âlim, üstün derecede terbiyeli ve edip olup kalpleri nurlandıran bir şahsiyetti.

Son derece utangaç ve edep sahibi olduğundan, babasının 1283 H. yılında vefatından sonra daha fazla bir şeyler öğrenebilmek üzere Bağdat'a gitmiş, ömrü vefa etmediğinden, verimli bir yaşta Geylânî Medresesinde vefat ederek Gavs-ül Âzâm'ın yanıbaşındaki mezarlığa defnedilmiştir. Yüce Allah (CC), ruhunu aziz etsin.

Şeyh Abdurrahman Ebul Vefa (KS)'nın kerametleri hakkında...

Bu zat, vefatından önce, büyük Veli Abdülkadir Geylânî Hazretleri'nin (KS) yakînine defnini vasiyyet etmişti. Vefat ettiğinde başka bir yere defnetmişlerdi. Bir gece, büyük Veli Abdülkadir Geylânî (KS) Hazretleri, kentin nakib-ül eşrafı olan zatın rüyasında görülmüş ve ona, merhum Şeyh'in naaşının defnedildiği yerden kaldırılarak, kendi türbesi yanına nakledilmesini emretmişti. Bu kişi uyandığında, rüyadır diye önem vermemiş, ancak iki kez daha Hazret-i Gavs (KS) üst üste rüyasında kendisine görünmüş, son görünmesinde, elindeki asa ile defin yerini de işaretlemesi üzerine, rüyanın sabahı bu kişinin koşarak emri tebliği ile kabrin nakli gerçekleşmiştir.

Şeyh, günün birinde, çok ağrılı bir göz hastalığına uğrar. Çok acı çekmektedir. Kur'an-ı Kerim'i okurken çektiği acıya feryadını eklemektedir. Görenler, durumu babası Şeyh Siraceddin (KS)e bildirirler. Ancak Hazret-i Şeyh (KS), gelenlere: "Ben ne yapayım? Elimden ne gelir; Yüce Allah (CC), Abdurrahman'ın sesini seviyor" der.

Günün birinde Şeyh Bahaeddin (KS) Hazretleri, yanında bulunan büyük bilgin Mamosta ve Hacı Nodeşî ile birlikte Hacc'a gitmeyi tasarlamışlardı. Mahallin büyüklerinden Mahmud Paşa'nın oğlu Mehmed Paşa Şeyh Bahaeddin (KS)'e, Hacca çıkacağını, vakti gelince de kendisinin ona refakat etmesini teklif eder. Şeyh Bahaeddin (KS), bu teklifi kabul ederek ilkten paşanın evine gider, oradan da Mekke-i Mükerreme'ye hareket etmelerini kararlaştırırlar. Bu sırada Şeyh Abdurrahman (KS) Hazretleri güzel görünüşlü ve temiz elbisesi ile çok güzel, göz alıcı bir ata binerek gelir. (O sıralarda kendisi çok güzel ve gösterişli bir gençti). Atını, paşanın evi önünde bir ileri bir geri koşturmaya başlar. Bu durumu gören zamanın büyük bilgini Hacı Nodeşî, içinden şöyle geçirir: "Abdurrahman'ın, bu güzel kıyafeti, göz alıcı atı ve süslü elbiseleri ile bu hareketleri, bu tarikatın vakarını kırmaz mı? İrşad makamına erişen bu zatın bu türlü davranışları kendisine yaraşır mı?" Ancak bu zatın davranışlarında hikmet bulunduğunu sezmiş, düşünce ve kararını şeriat terazisinde tartarak bu sonuca varmıştı.

Bu zatın bindiği at gösterişli, tabiaten süslü idi. Aklına Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem Efendimiz'in bir Hadis-i Şerif'i gelmişti: "At'la hayırı isteyin, çünkü atın alnında kıyamet gününe kadar hayırlı bir düğüm bulunmaktadır."

Yüce Allah (CC), insanların görünüşü hakkında:

"Sizleri resmetti, sonra resminizi güzelleştirdi" buyurmaktadır.

Yine Sallallahu Aleyhi ve Sellem Efendimiz, bir başka Hadis-i Şerif'inde atın ve elbisenin temizlik ve güzelliği ile maksatlı yolculuğun kendisine sevdirildiğini ifade etmişti.

Hacı Nodeşî: "Yüz ve endam güzelliği, Yüce Allah (CC)'ın insana lütuf ve ihsanıdır. Temiz elbise ve nezafet, İslâm'ın kemâl ve olgunluğudur" diyerek, sonuca varmıştı. Hacı Nodeşî'nin aklından geçenlerin tatbikatını, bilfiil Şeyh Abdurrahman (KS) yapıyordu.

Allah Dostu Şeyh Muhammed Osman Siraceddin-i Sani Hazretleri (KS) web sitesi.
PHPNUKE ©