Nakşibendîyye Tarikatı mürşidi olup tarikat, takva, din ve ilim evinden yetişmiştir. Tarikatı babasından, bütün diğer ilimlerini ise mıntıkasında bulunan büyük bilginlerden almıştır. Babası hayatta iken Abdurrahman, Ömer ve Ahmed adındaki kardeşlerinin tâlim ve terbiye işini ve yetişmeleri yönünü üzerine almıştır.

Nitekim çocukları, babalarından sonra güneş gibi parlayan ve tarikat içinde ışıldayan yıldızlar olmuşlardı. Bu zat da, babası gibi, tarikatına güzel bir ruh ve kudsî nefesler vermiş; bu ruhun güzel kokulu nefesleri, ufukları aşmıştı. Mürşidi olan babasının başlattıklarını genişletmiş, sıfatı itibariyle vakarlı, kanaatkâr, iffet, takva ve zahitlikle hayatını sürdürmüşdü. Arkasında salih, faydalı, edeb ve sıfat sahibi çocuklar bırakmış, onlar da kendisi gibi şöhret sahibi olmuşlardı. Çocuklarının adları; Şeyh Ali Hüsameddin, Şeyh Sadık, Şeyh Mazhar ve Şeyh Cafer'dir. (KS)

Bu zat, 1298 Hicrî yılında, Rebi-ül evvelin beşinci Cuma günü Yüce Allah (CC)'ın rahmetine kavuşmuştur. Taviyla'da babasının yakınına defnedilmiştir.